Doğu Türkistan Haber ve Araştırma Merkezi
(Adem Özküse yazdı)
Dün akşam Muştu Gençlik’in Üsküdar’daki dernek binasında Taha Kılınç’la Doğu Türkistan izlenimlerini konuştuk. Taha’nın Doğu Türkistan’da şahit oldukları ve yaşadıkları son derece çarpıcıydı. Kendisinin özel talebi nedeniyle programda kayıt almadık. İnşallah Doğu Türkistan’a yaptığı seyahati bir kitapla önümüzdeki günlerde ayrıntılı şekilde kamuoyu ile paylaşacak. Fakat programdan aklımda kalan bazı notları sizlere iletmek istiyorum. İşte Taha’nın Doğu Türkistan gözlemleri:
-Doğu Türkistan’a gidince Müslümanların yaşadıkları zulmün buradan duyduklarımdan çok daha ötede olduğunu farkettim.
-Doğu Türkistan’ı baştan aşağı gezdim. Tek bir tane başörtülü kadın göremedim. İslam’a ait tüm simgeler baskıyla yokedilmiş.
-Doğu Türkistan’daki Müslümanlar bugün Endülüs’deki Moriskoların son dönemlerini yaşıyorlar. Çin Doğu Türkistan’da İslam’a ait herşeyi yokediyor.
-Doğu Türkistan’da her taraf abartılı şekilde kameralarla doluydu. Uygurlar adım adım takip ediliyordu.
-Camilerde namaz kılmak yasaktı. İstanbul’a dönünce bir şadırvanda rahatça abdest almanın, bir camide namaz kılmanın ne büyük bir nimet olduğunu bir kez daha farkettim.
-Çin polisi sık sık bizi sorguya aldı. Türkiye’den geldiğimizi öğrendiklerinde polisler burada ne işiniz var diye bizi sıkıştırdılar.
-Şehirlerdeki bazı resmi binalar toplama kamplarına dönüştürülmüştü. Çin Uygurlara yönelik işlediği zulüm ve asimilasyonu saklamak için birbirinden farklı yöntemler kullanıyor.
-Bizim Türk olduğumuzu öğrenen Uygurlar gizlice sevinçlerini ifade etmeye çalışıyorlardı.
-Uygurların bakışlarında Çinli polislere karşı yoğun bir öfke hissettim. Onları tamamen asimile olmaktan koruyan da sanırım bu öfkedir.
-Türkiye’de “Doğu Türkistan’da bir sıkıntı yok, herşey bir Amerikan propagandası” diyen çevreler kamuoyunu aldatıyorlar.
