Doğu Türkistan Haber ve Araştırma Merkezi Doğu Türkistan Haber ve Araştırma Merkezi
Başka bir konuya verdiğim cevap neticesinde aklıma geldi ve yazayım dedim. (Lütfen seks hikayelerine gösterdiğiniz önemi buna da gösterip okuyunuz. Duyarlı insanları tenzih ederim.)
Türk, Türkistan, Uygur kelimeleri yasak. Gökbayrak’ın dalgalanması yasak. 18 yaş altındakilerin din eğitimi alması yasak. Din eğitimi baskıcı Çin’in kurduğu din enstitüleri tarafından veriliyor. Eğitimi nasıl olduğunu tahmin etmek zor değil. Okullarda Uygurca eğitimi yok. Son 200 yılda 40 milyon insan katledildi. Binlerce insan kaçırıldı. Binlerce genç kız kaçırılıp fuhuşa zorlanıyor. İnsanlar sabah evlerinden alınıp Çinlilerin fabrikalarında zorla çalıştırılıyor. Çin’in diğer bölgelerinden insanlar göç ettiriliyor. Doğu Türkistan (Çinlilere göre Şincan) bölgesindeki Uygur nüfusunu az gösterebilmek için… Çoğu devlet görevlisi, sivil polis… Bir Uygur vatandaşı, kendi memleketinde 3. sınıf vatandaş muamelesi bile görmüyor. Polis kafasına esince bir Uygur’u tutuklayıp işkence edebiliyor. Ki bunu yapanın polis olmasına gerek yok. Her Çinli özgür bu konuda. Tek suçları Türk ve Müslüman olmak.
Ülkemiz ne yapıyor? Çinle askeri tatbikatlar yapılıyor. Füze savunma sistemleri için anlaşma yapılıyor. AB’ye alternatif olarak kurulan ve Doğu Türkistan bölgesi hariç üye ülkelerin tamamında faaliyet gösteren Şangay İşbirliği(!) Örgütü’ne üye olunmaya çalışılıyor. Her fırsatta kürsüde ağlayan bakanlarımız Doğu Türkistan için ağlayamıyor. Krizi bahane edip ağlayarak, sızlayarak “kaybettik” diyen iş adamlarımız Çin malı almaktan geri durmuyor. Haiti’de deprem olunca canlı yayın yapan haber kanallarımız Doğu Türkistan’a ait bir haberi paylaşmıyor. Haiti’deki deprem için konser yapan popçularımız Doğu Türkistan’a yardım konserleri yapmıyor. Doğu Türkistan bayrağı ülkemizde yasaklanıyor (98’de Mesut Yılmaz hükumeti yasakladı. Birkaç yıl önce yasağın kalkacağına dair bir haber okumuştum ama resmi bir şey hala yok.). Türk düşmanı Barzani elini kolunu sallayarak gelip “Türkiye seninle gurur duyuyor!” tezahüratlarına muhatap olurken, Uygur direnişçisi Rabia Kadir’in ülkemize gelmesinin önündeki yasaklar kalkmıyor. Vs..
Bölgede Türk bayrağı yasak. Türk dizileri yasak. Türk kitapları yasak. Türklerin bölgeye gidişi zor. Başbakana pürüz çıkarmışlardı hatırlarsınız. Buradan anlamalıyız ki Çin Türkiye’den ve Türklerden hala korkuyor. Onlar Seddi’n yapılmasına neden olan korkuyu hala yaşıyorlar. Ama farkında değiliz.
Peki siz ne yapıyorsunuz? Nadiren de olsa soydaşlarımızı düşünüp dua ediyor musunuz? Anti-siyonizm meselesinde yaptığınız boykotu (olması muhakkak güzel bir şey ama…) Çin mallarına da yapıyor musunuz? Ya da şöyle sorayım: Atalarımızın bir zamanlar at koşturduğu ve şu an soykırımlara, katliamlara sahne olan topraklardan haberdar mısınız?
“Albayrak’tan Gökbayrak’a selam olsun!”
